Ne idi asıl önemli olan?
Geçenlerde öğrendim ki demir eksikliği insanın karakterini de etkiliyormuş. Yani ben kendimi sinirli bir insan sanırdım, meğersem anemikmişim. Kesintisiz uyuyamamak, ortalama 5 saat uykuyla yaşamak ve hiçbir şeye enerjisi olmamak, insanın aklına kötü kötü düşünceler getiriyormuş. 2 gün önce ölsem de bitse diye düşünürken 2 gün sonra 9 saat uyuyup dinlenince, aa dedim ben ne ka da neşeli bir insanmışım! Meğersem ben demirsizmişim.
Bunları boş verelim de asıl konuya gelelim. Acaba bu hevessizlik de mi buna bağlı? Beklentileri öldürdüm yine. Böyle olunca da hevessiz isteksiz oluyorum.
Asıl önemli olan isteyebilmekmiş. Bir şeyleri isteyebilmek... Elde ettin ya da etmedin ya da edemeyeceksin... Hiç önemli değil. İs te ye bil mek.
Heveslerimi öldürüp zihnindeki özgürlük alanımı daraltanlar...
Kendime neden bunu yapıyorum?
Lütfen bana iyi gelin. Yoksa size iyi gelmek için kendimi harcarken görmek beni çok mutsuz ediyor.